Ημερολόγιο

Ιούνιος 2019
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
26 27 28 29 30 31 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 1 2 3 4 5 6

Τελευταίες Εκδηλώσεις

Δέν υπάρχουν γεγονότα

Χρήσιμα Links

Βυζάντιο και Μεσαίωνας

Σίγουρα η περιοχή του Δήμου Αλμυρού είχε έντονη δραστηριότητα καθ’ όλη τη περίοδο των Ρωμαϊκών και Βυζαντινών χρόνων, αλλά και στη διάρκεια του Μεσαίωνα μέχρι και την κατάκτηση της περιοχής από τους Οθωμανούς. Αυτό το μαρτυρούν τα πάμπολλα βυζαντινά υπολείμματα, τόσο στον ηπειρωτικό χώρο όσο και στο θαλάσσιο. Άλλωστε δεν υπάρχει πιο σημαντική μαρτυρία για την εποχή αυτή από τη Μονή της Παναγίας Ξενιάς, η οποία κτίστηκε αυτή την περίοδο.iera moni

Τότε υπήρχαν δύο οικισμοί στην περιοχή του Αλμυρού, με το όνομα «οι δύο Αλμυροί», που τους χώριζε ο ποταμός Κουάριος (Χολόρεμα). Ο ένας οικισμός βρισκόταν στη θέση της αρχαίας Άλου (Κεφάλωση), ενώ ο δεύτερος ήταν παραθαλάσσιος, στην τοποθεσία Τσιγκέλι. Ο παραθαλάσσιος Αλμυρός ήταν μεγάλο εμπορικό λιμάνι, από το οποίο τα προϊόντα του Θεσσαλικού κάμπου ταξίδευαν σε ολόκληρη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Μάλιστα την εποχή εκείνη θεωρούνταν μία από τις τρεις σπουδαιότερες Θεσσαλικές πόλεις μαζί με την Λάρισα και τα Τρίκαλα. Το λιμάνι, όπως αναφέρει ο μεγάλος ιστορικός Παπαρρηγόπουλος, συναγωνιζόταν αυτό της Θεσσαλονίκης σε λαμπρότητα και εμπορική ανάπτυξη και ήταν τόσο γνωστό που από το όνομά του είχε πάρει το ίδιο όνομα και ο Παγασητικός (λεγόταν κόλπος του Αλμυρού). Αυτή η κατάσταση διατηρήθηκε μέχρι το 1311, όταν στη Μάχη του Αλμυρού μεταξύ Φράγκων και Καταλανών νίκησαν οι Καταλανοί και στη συνέχεια κατέστρεψαν τους «Δύο Αλμυρούς», οι οποίοι εγκαταλείφθηκαν.

Εκείνους τους αιώνες έντονη ήταν η δραστηριότητα και στην περιοχή της Σούρπης. Πολλοί ερειπωμένοι βυζαντινοί οικισμοί έχουν βρεθεί στην περιοχή, ενώ σημαντικότατα είναι τα ευρήματα στο θαλάσσιο χώρο. Εκεί που βρίσκεται σήμερα η Αμαλιάπολη η περιοχή ονομαζόταν Μονολιά, αφού η πόλη της Αμαλιάπολης (νέα Μιτζέλα) δημιουργήθηκε το 1834. Το κάστρο του οικισμού φανερώνει κατοίκηση κατά τα βυζαντινά χρόνια. Στον γραφικό κόλπο της Μιτζέλας δεσπόζει το νησάκι «Κίκυνθος». Από το νησάκι αυτό μέχρι τις Νηές έχουν εντοπιστεί στο θαλάσσιο χώρο 12 ναυάγια της ύστερης ρωμαϊκής και βυζαντινής περιόδου.

Αφήνοντας το θαλλάσιο χώρο και ταξιδεύοντας στις ανατολικές πλαγιές της Όθρεως, βόρεια της Βρύναινας και σε απόσταση περίπου 3 χμ. βρίσκονται θαμμένα τα ερείπια ενός οικισμού που φέρει το όνομα του Αγίου Δημητρίου. Ο οικισμός αυτός πιθανολογείται στους πρώτους αιώνες του Βυζαντίου όπου οι χριστιανοί έδιναν τα ονόματα αγίων στα χωριά τους. Και στην περιοχή του Δρυμώνα υπήρχε βυζαντινός οικισμός, που έχει σήμερα την ονομασία Παλαιοδρυμώνας. Το σημερινό χωριό κτίστηκε τρία χιλιόμετρα περίπου πιο πάνω από αυτόν και απ' τα ερείπια που υπάρχουν βγαίνει το συμπέρασμα ότι ήταν αρκετά μεγάλος. Ο βυζαντινός οικισμός, σύμφωνα με την παράδοση, είχε τότε την ονομασία Δρυμώνας και καταστράφηκε από κατολίσθηση του εδάφους.

Αν εισχωρήσουμε πιο βαθιά στην Όθρυ και φτάσουμε ως την Ανάβρα βρίσκουμε ότι στα βυζαντινά χρόνια η περιοχή δέχτηκε έντονες βαρβαρικές επιδρομές που ανάγκασαν πολλούς από τους κατοίκους της να την εγκαταλείψουν. Ο σημερινός οικισμός της Ανάβρας (παλαιά ονομασία Γούρα) χρονολογείται από τον 6ο αι.μ.Χ.

enetiko kastroΣτα νότια άκρα του Δήμου οι αρχαιολόγοι τοποθετούν την προθεσσαλική πόλη Πτελεός κοντά στο επίνειο Πηγάδι, σύμφωνα με τον καθηγητή Βαγγέλη Σκουβαρά. Στα μεσαιωνικά χρόνια το Φτελιό μετατοπίστηκε στην θέση του σημερινού χωριού και αναφέρεται πολύ συχνά στην ιστορία της φραγκοκρατούμενης και τουρκοκρατούμενης Θεσσαλίας. Στα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, στην περιοχή του Πτελεού ευδοκιμούσαν φαίνεται τα αμπέλια και το καλό κρασί, αφού «ο οίνος ο Πτελεάτικος εισρέει ως πολύτιμον προϊόν εις την βασιλίδα των πόλεων, ως ο σύγχρονος καμπανίτης οίνος». Ο Πτελεός ήταν πάντοτε ένα από τα σημαντικά λιμάνια των Βενετών στο Αιγαίο πέλαγος. Το φανερώνει άλλωστε και το κάστρο του, αφού πάνω στην κωνική κορυφή ενός λόφου, στην είσοδο του λιμανιού του, χτίστηκε λίγο μετά το 1204 ενετικό κάστρο διαστάσεων 8x8 μέτρα και πολύ ψηλό. Σήμερα σώζεται τμήμα του ενετικού κάστρου, που είναι επισκέψιμο. Η θέα από το σημείο αυτό είναι αξεπέραστη.